Jeta e nëndheshme e një qyteti

Nga Luçiano BOÇI

Elbasani ynë, dikur i dijes, i kulturës, i luleve ka tashmë dy jetë.

Atë jetën e fasadës, jetën e kamerave, e ndriçimeve bashkiake për vit të ri, prapa së cilës fshihen vuajtjet e varfërisë e mjerimit dhe atë jetën e nëndheshme, kriminale që gëlon e që buron nga e para.

Kjo është dominantja. Ajo vendos çdo gjë, fate, karriera, jetë e që bën të pavlerë çdo institucion.

Muzika e Myzyrit është zevendësuar nga “melodia” e kallashnikovëve.

Vendin e luleve që këputeshin për bukurinë e aromën e tyre e kanë zënë jetët e këputura në mes.

Njerëzit e dijes që drejtonin dikur qytetin janë zevendësuar me dallkaukë politikë, cinikë e jo njerëzorë.

Qyteti i urtë ka marr sot damkën e qytetit të krimit.

Po policia? Po shteti? – do pyesë dikush.

Policia në Elbasan mbush letrat dhe statistikat e vdekjeve.

Misioni i saj ka përfunduar me 25 prill si shtylla kryesore e masakrës zgjedhore.

Që nga ajo datë Rama i ka dhënë pushimet.

E shumta vjel ndonjë gjobë makine ose trafiku narkotikësh. Sipas rastit.

Ndërsa çelësat e qeverisjes në Shqipëri i ka krimi dhe Rama.

Ky është stani, ky është bulmeti!