Gjoba 110 milionë euro/ Si njeriu i Ramës, Engjëll Agaçi kërcënoi Becchetin për mbylljen e televizionit (Biseda)

Një ditë më parë, MCN TV publikoi detaje nga gjoba 110 milionë euro për biznesmenin Françesko Beketi. Njeriu i kryeministrit Edi Rama, Engjëll Agaçi është i implikuar direkt. Në këtë histori del edhe roli i Top Channel

Nga MCNTV

Në fillim të vitit 2014, në një restorant të Tiranës, Engjëll Agaçi, Sekretari i Përgjithshëm i Kryeministrisë, ulet të drekojë me Françesko Beketin, biznesmenin italian, i cili në atë kohë ishte vënë nga qeveria nën hetim për pastrim parash. Kjo ishte dhe tema kryesore e bisedës mes të dyve.

Françesko Beketi: Përse qeveria ka nisur hetime për pastrim parash ndaj kompanive të mia?

Engjëll Agaçi: Duhet të flasësh me Enkelejd Jotin, drejtorin e përgjithshëm të Top Channel.

Françesko Beketi: Përse duhet të flas me z. Joti, i cili nuk është një zyrtar publik, por drejtori i përgjithshëm i një televizioni privat?

Engjëll Agaçi: Nuk është ide e mirë t’i bësh opozitë shtetit. 

Ky dialog i dëshmuar nga biznesmeni italian, Françesko Beketi, në Uashington, ishte një nga tre provat kryesore që fundosi Shqipërinë në gjykatën e arbitrazhit ndërkombëtar duke detyruar qytetarët shqiptarë të paguajnë 110 milionë euro gjobë. MCN publikon ekskluzivisht vendimin e gjykatës ICSID, e cila ka e pranuar si të vërtetë dialogun mes Beketit dhe Agaçit. Vendimi thotë:

“Që në fillim të hetimeve për pastrim parash, një përfaqësues i qeverisë i tha zotit Beketi në mënyrë eksplicite se duhet të fliste me një nga konkurrentët e tij, nëse dëshironte të kuptonte se pse investimet e tij ishin nën hetim, dhe që nuk ishte një ide e mirë t’i bënte opozitë shtetit,” argumenton Gjykata e Arbitrazhit.

Por ky pasazh i vendimit ngre disa pikëpyetje të mëdha. Së pari, cila ishte arsyeja që Sekretari i Përgjithshëm i kryeministrisë, njëkohësisht një nga figurat më të pushtetshme të qeverisë, z. Agaçi, pranon të takohet dhe të drekojë me një biznesmen, i cili ishte vënë nën hetim për pastrim parash nga vetë qeveria? Së dyti, pse Avokatura e Shtetit dhe studioja ligjore që mbronte Shqipërinë nuk ka tentuar për asnjë moment gjatë gjyqit në arbitrazh që ta mohojë këtë dialog, ose të thërriste zotin Agaçi si dëshmitar në këtë proces me qëllim mohimin e këtyre thënieve për të mbrojtur interesin e shtetit shqiptar?

Kjo e ka nxjerrë gjykatën në përfundimin se goditja e qeverisë ndaj Agon Channel u bë për motive politike dhe për llogari të televizioneve konkurrente, që ishin afër qeverisë.

“Hetimet kriminale ndaj kompanive të z. Beketi u filluan nga një qeveri, e cila ishte e afërt me konkurrentët e tij, operatorët ekzistues të stacioneve televizive, kundër një stacioni që ishte kritik me qeverinë,” thuhet në vendim.

Edhe në këtë rast qëndrimi i mbrojtjes së shtetit ngre pikëpyetje. Nga tërësia e vendimit rezulton që nga ana e Avokaturës së Shtetit apo studios së huaj nuk është tentuar që të mohohet, kundërshtohet apo të hidhet poshtë lidhja midis qeverisë dhe një media tjetër private në Shqipëri.

Madje personat e përmendur në dëshmi nuk u thirrën fare me cilësinë e dëshmitarit që të shpreheshin apo të pohonin të kundërtën e asaj që pretendonte z.Beketi.

Gjykata e Arbitrazhit duket se e ka pasur të lehtë të vendosë së shpronësimi i Agon Channel kishte motive politike. Dhe për këtë kanë ndikuar jo pak deklaratat publike të kryeministrit Edi Rama.

“Sapo dolën vendimet e konfiskimit, kryeministri Edi Rama deklaroi se lufta e tij ndaj investitorëve si paditësi kishte qenë një sukses dhe shkoi më tej duke kërcënuar gjyqësorin se në një mënyrë apo tjetër ishte i implikuar në shkeljet e këtyre investitorëve”, shkruan gjykata në vendim.

Sipas trupit gjykues te arbitrazhit, edhe provat mbi të cilat qeveria shqiptare ngriti akuzat kriminale ndaj Beketit kane qenë me cen, pasi kur iu kërkua që të justifikojë mandatet e arrestit nga Interpol Shqipëria dështoi.

Këto fakte e kanë nxjerrë gjykatën në Uashington shpronësimi i Agon Channel nga qeveria ishte i padrejtë.

“Të marra së bashku të gjitha çështjet e diskutuara mbështesin fuqishëm përfundimin se vendimi i konfiskimit ishte kulmimi i një fushate politike kundër paditësit”.

Gjoba prej 110 milionë eurosh që taksapaguesit shqiptarë do t’i paguajnë biznesmenit italian është fatura më e rëndë e një gjyqi në historinë e Shqipërisë.